Vakmanschap = Meesterschap = Broederschap

Geplaatst: 04 december 2017

 Norman nam de koffies van november weer onder de loep. Drie koffies met drie kenmerken. Lees snel verder!

 

De ‘Reko’ oftewel de “moeilijk/uitdagende” koffie. Van ´Stielman´ oftewel ´shokunin´, Japans voor (zeer toegewijd) ambachtsman. Vanwaar deze grote sprong van Afrika naar Azië? Wel, deze koffie zit ook in een speciale box bij Stielman, de shokunin-box, met deze zelfde koffie maar dan op drie manieren verwerkt (natural, honey en washed). Ik had die box al iets eerder dan dit zakje via Roast en dus al kunnen voorproeven.
Echter, i.t.t. de Roast bonen was de box omni-roasted. Ok, ok… hmm, tja, zie vorige column. Maar allee, ik wist herinnerde me het van tevoren deze keer. Kort samengevat: deze espresso roast was de best (ontwikkeld)e van allevier! Ik kwam superlatieven tekort, zie het proefrapportje. Geen kokosnoot, maar wel macadamia. En Ethiopische bloemigheid slaat bij mij meestal door naar fleurig anijszaad. Heel soepel en verfijnd allemaal. Op de valreep dus nog een mooie hoge score nog dit kalenderjaar!
(Een leuk extra detail is de variëteit van deze koffie: Gesha. Tegenwoordig garant voor hoge prijzen, een eerder record dit jaar en recent het hoogste bedrag ooit betaald! Die laatste slaat trouwens wel heel erg door in superlatieven en omschrijvingen, tot het wat waanzinnige aan toe; er was wel het een en ander om te doen… “(…) sipping of the coffee evokes feelings of “multifaceted inspiration, erotic innervation, epiphany, possibility” and “femininity.” :-O Maar hier zijn de Karume en Tulenge varianten van de Gesha lekker ´gewoon´, zoals ik dat als normcore omschrijf: Er bestaat niet zoiets als normale koffie / doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg / alle koffie is speciaal, op z´n eigen manier / laat de koffie z´n verhaal doen / eerst proeven…)




En dan de twee Nicaragua´s van deze maand, te beginnen met Evermore´s Pacamara van Peralta vanaf de Jezusberg. Lonely Planet heeft zelfs een korte omschrijving van de berg! Andere interessante informatie op het net levert: “Cerro de Jesus is (…) located in the Dipilto and Jalapa Mountain Range which borders Honduras. Nicaragua doesn't possess the high altitudes that its neighboring Central American countries have, however the unique micro-climates of Northern Nicaragua and the Jalapa Mountain Range have been key components to the production of high quality coffees.” Voor een Arabica is de hoogte waarop deze koffie verbouwd is inderdaad aan de lage kant. Dit kan de lagere mate van aciditeit verklaren (want hoe hoger, des te meer acidity doorgaans, vanwege de koudere (nacht)temperaturen, waardoor de planten zich nog meer moeten ´verzetten´ en daarmee ontwikkelen). Het bracht de koffie ietwat uit balans; body en het bittertje overheersten. Ook het zoutige en kruidige (typisch Pacamara, dat wel!, nivelleerden met de acidity. Er kwam wel wat caramel aan te pas, alhoewel het overall niet echt zoetig uitpakte. Een koffie voor de gevorderde drinkert en liefhebbert (om het Rotterdams te houden 😉). Beslist “een intense smaakbeleving”, zoals voorspeld. Een goede volzoete melk (die ene van 4 letters die met een A begint bijvoorbeeld) erin zou weleens prima uit kunnen pakken…

 


En dan de tweede Nicaraguees 😊 En. Wat. Voor. EEN! (huh, twee toch?! 😉) Een hole in one! (what, two, you just said two?!).
Vijf sterren en een dikke 9 als rapportcijfer; dat zal een top 5 notering voor Roast.nl´s 2017 ranglijst moeten zijn! (Blog in de maak, eerst nog de aanstaande decemberkoffies proeven) Twee foto´s erbij, letterlijk van het eerste tot het laatste double shot. En zelfs een derde foto ook, want van deze koffie wil ik méér drinken en cadeau geven en serveren de komende feestmaand! Dus maar eventjes snel 4x 500 gram bij de BonenBroers besteld. Mijn zak voor “in de zak” precies op tijd geleverd, top!


Coffea Salutem,


Norman Mazel
Twitter | Instagram | Espresso Cups Collection


« Vorig bericht: Jubilustrum