Testpanel koffies september

Geplaatst: 25 september 2015   » Bekijk alle koffie blogs

In het pakketje van Roast zat ook een infokaartje over toepassingen met melk. Zoals in mijn intro-blog eerder uiteengezet, ik ben geen melkgebruiker, op de snelle, wat lakonieke, met de moka express gezette koffie in de ochtend na dan. Vroeger, heb ik mijzelf echter vaak met een cortado verwend! Mijn laatste ´overgang´ naar het drinken van zwarte koffie.. De cortado, een espresso met een klein scheutje melk. In een doorzichtig bol glaasje ziet het er uit als een hazelnootje. Een dubbelwandig Bodum espressoglaasje geeft een extra mooi resultaat.

Ik had ´m in een wat groter ´anderhalve´ maat porseleinen kopje. Een zoetige nadronk, visueel en qua smaak lijkend op Baileys likeur (maar dan alcoholvrij!). Als ristretto diende zich uiteindelijk nog een verrassend mooi shot aan, als fijn bommetje van zoetzuur! Prachtig plaatje toch?!


NICARAGUA NUEVA SEGOVIA AGUA ZARCA van SCHOT KOFFIE

Een ´natural´ koffie, niet veel voorkomend uit die regionen, waar het merendeel volgens de gewassen methode verwerkt wordt. Zoals vermeld op het zakje van Roast zijn de kenmerken inderdaad zoetig en fruitig.

De variëteiten zijn gele Catuaí en Pacamara. Laatstgenoemde komt veel voor in Nicaragua (en El Salvador), maar zat in nogal mindere mate in deze ´blend´. Hoe dat te zien is? De Pacamara is een kruising van twee afstammelingen van hoofdsoort Bourbon, namelijk de Maragogype en de Pacas. En die eerste in de grootste Arabica-boon in zijn soort, ook weleens olifantenboon genoemd (wat dan weer misleidend kan zijn, omdat een misvormd defect boontje ook wel olifantenoortje wordt genoemd). De Pacas is vernoemd naar de ontdekker van deze boon: Don Alberto Pacas, in 1949, op zijn eigen finca. Op de foto in het midden duidelijk de (veel) grotere Pacamara´s en daarom heen de kleinere Catuaí (met een paar lichtere quaker beans).

De espresso is een echt crema-bommetje!

De extractie is vrij snel, een reden kan zijn dat de bonen nog goed vers, wat poreus en/of iets donkerder gebrand zijn. In krap 20 seconden had ik een goed vol kopje met een dubbel shot. Zelfs na fijner afstellen bleef de extractie aan de snelle kant. Het blijkt een fijne milde natural te zijn, ik proefde fruitige chocolade. Het fruitige spatte er gelukkig niet al te overdreven vanaf. Dit komt geregeld voor, wordt ook steeds populairder, maar is dan - strikt genomen - een overgefermenteerde (en dus eigenlijk defecte) koffie. Naarmate het einde van het zakje in zicht kwam ging deze koffie me steeds meer bevallen, het mooiste resultaat was een single espresso, qua uiterlijk, volume en zuivere gebalanceerde smaak!    

BRAZILIË ESPIRITO SANTO “IAPAR 59” van BRAZUCA COFFEE

Een duidelijke uitleg op het zakje over deze bijzondere variëteit. Een afstammeling van de  Catimor, wat een kruising is tussen Caturra (van Arabica Bourbon) en Timor (van Robusta). Vergelijkbaar met de veel in Colombia voorkomende Castillo, de Costaricaanse Sarchimor (Villa  Sarchí en Timor) en de Keniaanse bekende Ruiru 11. Variëteiten die goed bestand of zelfs geheel resistent zijn tegen de gevreesde koffieroest-ziekte. 

De branding is aan de lichte kant. De boon heeft een goed hoog screen, oftewel grootte. Knabbelend op een boontje ontwaarde ik zeker wat licht  kruidachtigs! Een voorbode van meerdere verrassende openbaringen… Want, warempel, in de eerste espresso knalde de rode ´amarenen´ kers er meteen goed uit! Met melk werd het als romige chocolade, en toen het zakje bijna op was… Limoen! Heel subtiel, niet zuur, maar juist het fleurige aspect ervan. Que ótimo! (Groots!)

Een koffie met een goede acidity, een lange aftertaste, volle body (een mooie olie-achtige gloed  onder de crema)… Wat wil een mens nog meer? Of, zoals ze in Brazilië zouden zeggen: “O que mais precisa um homem?” 

Het enige juiste antwoord: Meer mooie Roast´s!! Dus tot volgende maand!

Adios en Coffea Salutem! Norman Mazel ~ @Normanito1 ~ @Espresso_cups_


» Volgend bericht: VARIETEIT IN KOFFIE
« Vorig bericht: Koffiereis naar de Spaanse Costa!