“Dialing In” The New Year

Geplaatst: 22 januari 2016   » Bekijk alle koffie blogs

  Vervolgens een dubbel shot gezet, een mooie oranje-gelige crema. Het natte aroma was dan ook romig te noemen. De crema was wel wat dunnig en brak daardoor wat snel. Maar de smaak toch nog steeds wat pittig. Er komt wel meer balans, en een sappig zuurtje hangt losjes in de nasmaak.

Grover malen geeft een snellere doorloop. Er knalt 85 gram koffie uit in amper 20 seconden, oef! En dat met 17 gram hard getampte koffie. Het levert zowaar een zachte, verfijnde café crème op!
 

Toch weer wat fijner malen, en met 9 gram in 21 seconden voor een single shot, levert dit teveel volume op, evenwel met alweer minder extractie en dan ook een zachtere smaak. Eindelijk is met dit en al een beetje het vorige (dubbele) shot de kenmerkende Ethiopische smaak te ontwaren. Langer zetten = goede balans: deze koffie, deze roast, zal beter als filter komen tot z´n recht komen. (En toen… was het zakje leeg en kon ik dat niet even testen in mijn met Kerst gekregen Clever Dripper; wellicht een andere keer!)

Opmerkelijk bij deze koffie ten slotte waren de mooie pucks die er telkens overbleven. Je zou kunnen concluderen dat de extractie misschien wél goed is gegaan? Maar deze vlieger gaat niet altijd als gouden regel op, is reeds wetenschappelijk bewezen. Een mooie foto levert het in ieder geval wel op, net een soort van brownie-taartje! (misschien had ik er wat frambozenjam overheen moeten draperen ;)):  

KENYA KIRINYAGA AB van BRANDMEESTERS

  Een vrij donker(der)e roast, maar voor espresso goed geschikt. ´Complex´ is hier vrijwel direct het codewoord, een beetje een cliché wellicht, maar in dit geval goed van toepassing: veel smaakjes, iets kruidigs, amandel, een kersje, zachte sinaasappel en dat begeleid door een mooie hazelnootcrema.

En, in lijn met de beschrijving, bessen inderdaad, bosbessen! Het lijkt ook op Colombia. Niet zo verwonderlijk, want Kenya zit samen met Tanzania in het groepje zgn. “Colombian Milds”, volgens de indeling der Arabica´s door de International Coffee Organization. Ook andere Afrikaanse koffies zijn te herkennen, Ethiopië en met name de prima Burundi´s van tegenwoordig.

De body van deze koffie is goed en vol, maar ook ´smooth´… Dat sinaasappeltje blijft telkens terug komen, subtiel, prettig plakkerig, als in een roomkwarkyoghurtachtige variant. Als zodanig ook verkrijgbaar ☺.

De crema is dik en lobbig, wederom gaan we op safari! De bijnaam van deze koffie “Zahabu”, betekent dan ook “Goud” in het Swahili, waarvan akte:

BRAZILIË ESPIRITO SANTO “IAPAR 59” van BRAZUCA COFFEE

Deze koffie, die -terecht- een come-back maakt, proefde ik ook al in september 2015 en ik oordeelde toen als volgt:

“Een duidelijke uitleg op het zakje over deze bijzondere variëteit. Een afstammeling van de Catimor, wat een kruising is tussen Caturra (van Arabica Bourbon) en Timor (van Robusta). Vergelijkbaar met de veel in Colombia voorkomende Castillo, de Costaricaanse Sarchimor (Villa Sarchí en Timor) en de Keniaanse bekende Ruiru 11. Variëteiten die goed bestand of zelfs geheel resistent zijn tegen de gevreesde koffieroest-ziekte.

De branding is aan de lichte kant. De boon heeft een goed hoog screen, oftewel grootte. Knabbelend op een boontje ontwaarde ik zeker wat licht kruidachtigs! Een voorbode van meerdere verrassende openbaringen…. Want, warempel!, in de eerste espresso knalde de rode ´amarenen´ kers er meteen goed uit!
Met melk werd het als romige chocolade, en toen het zakje bijna op was… Limoen! Heel subtiel, niet zuur, maar juist het fleurige aspect ervan. Que ótimo! (Groots!)

Een koffie met een goede acidity, een lange aftertaste, volle body (een mooie olie-achtige gloed onder de crema)… Wat wil een mens nog meer? Of, zoals ze in Brazilië zouden zeggen: “O que mais precisa um homem?” “

Coffea Salutem! Norman Mazel ~ @Normanito1 ~ @Espresso_cups


» Volgend bericht: De B zit weer in de maand
« Vorig bericht: Koffieproeverij december Roast