De B zit weer in de maand

Geplaatst: 01 maart 2016   » Bekijk alle koffie blogs

ETHIOPIË LEKEMPTI NEGOSHO | B O C C A

En ook een Ethiopië zat weer in de maand, uit het westelijk deel van het moederland. Waar de oogst juist omstreeks deze maand schijnt te beginnen..? Deze streek staat bekend om wat zoetere en ´wildere´ koffie op met minder uitgesproken citrus aciditeit en meer zoete steenvrucht, en onderscheidt zich daarmee van de bekendere Yirgacheffe of Sidamo.
De Roast was aan de lichte (“City”) kant en ik trof een handjevol (±35) bonen met wat defecten aan. Zou dat het wilde aspect moeten voorstellen? De aroma´s en smaak waren gelukkig overtuigend.. Ethiopisch, bloemig/jasmijn, maar toch ook met redelijk wat citrus. De aciditeit overheerst de body nogal. De crema erg dunnig. Dit kan te wijten zijn aan de wat lichtere Roast waardoor de suikers, oliën, vetten en CO2 nog niet helemaal tot volle wasdom zijn gekomen. Maar het kan ook op oudere bonen wijzen, of misschien zelfs wel een oudere roast??
Ik haalde er geen donkere chocolade uit, eerder een hintje gronderigheid. De smaak bleef me wel bekoren, een vrij acide, citrusachtige Ethiopische koffie met een medium body. Een laatste dubbele ristretto gaf nog een opvallend korte, maar erg schone nasmaak.

BRAZILIË SITIO ARMADILLO | B A C K T O B L A C K C O F F E E

Over deze koffie is weinig te vinden, ook niet op de eigen website. Maar dat mag de proefpret niet drukken! De Roast is licht, meer voor filter in mijn optiek. De bonen zijn ook wat aan de ´bonte´ kant, maar dat is wel ´des Brazils´ (je ziet een aantal zogenaamde quakers, onrijpe bonen die licht zijn opgekleurd). De boontjes zijn wel aan de kleine kant en… er zat zowaar één kersje tussen. Eigenlijk niet ´des specialty coffee´s´ en volgens de officiële telling zelfs goed voor een volle defectpunt, waardoor het buiten het specialty segment zou vallen.. Maar het heeft iets puurs en schattigs, en niet alles is altijd maar perfect! Ik zie het dus – letterlijk – door de vingers deze keer, maar heb deze peaberry wel even vastgelegd. De koffie lijkt semi-washed verwerkt: er is een wittig nerfje in de boontjes te zien, i.t.t. de doorgaans natural verwerkte Brazils die een donker nerfje (en wat meer body dan aciditeit) laten zien. Het eerste shot gaf meteen een aardige tekening op de crema. Het waren korte shotjes in het begin die redelijk wat zilt en aciditeit opleverden; het leek op een wat doorsnee gewassen Costa Rica Hard Bean (een vervanger voor Brazils in een blend).

Wat minder fijn gemalen en zachter aange(s)tampt: Het droge aroma had een mooie pecan-noot. Het natte aroma was romig en leverde ´baking spices´, denk aan vanille, kaneel, nootmuskaat, steranijs etc. Geroosterde amandel in de kop!

 

De shots bleven er mooi uitzien en de uitloop was prima, zelfs bij verschillende maalstanden. Toch bleef de koffie over de breedte wat teveel acide naar mijn smaak. Wellicht waren de boontjes toch iets te snel en/of te licht gebrand?

 BRAZILIË FAZENDA ESPERANÇA | B E A N B R O T H E R S

Een Pulped Natural Yellow Catuaí. De bonen zijn grotendeels ontdaan van schil en vruchtvlees, maar van dat laatste is nog een beetje overgelaten waarna het te drogen wordt gelegd. De gele Catuaí (er bestaat ook rode) is een bijzondere variëteit, met “the best of both worlds”: een kruising tussen de hoofdsoorten Typica en Bourbon waaruit Mundo Novo ontstond, en die laatste is dan weer met Caturra (ook een Bourbon afstammeling) gekruist. De bonen van Back to Black hierboven waren trouwens ook van deze ondersoort. Deze bonen waren wel van een groter maatje, en de Roast was prima, en opvallend egaal! Geen quakers en een prettig aroma ook, (wal)noot in de neus! Ook wel wat tabak en toast, en een warm soort rubber. Dat klinkt gek, maar als nuance mag dat best ´in de koffie´.

Het eerste maiden shot leverde een ristretto, met toch al voldoende zoet te herkennen, ondanks de wat ´straffere´ zetmethode. Het tweede, minder fijn gemalen shot gaf vreemd genoeg dezelfde liquide opbrengst, maar de body werd heerlijk dik! En: Bam! Het derde shot was raak… Een wat hoger volume, een zeer mooi patroontje, een zacht pindaatje dan weer amandel, een hintje kersachtige aciditeit, balans en een lange nasmaak… mmmm!

Tot en met de laatste boon fijne consistente shots, enkel en dubbel, een lobberig-stroperige uitloop, vol en zoet met mooie crema´s. Echt driedubbel dikke prima! En dat verdient, ter afsluiting van deze feBruari Blog, een een drieluik aan prachtshots!

(erg content dat ik het proefpakket van Beanbrothers´ ´dealer´ Stadbranderij Noord heb aangeschaft afgelopen week: drie koffies van deze zelfde koffieboer Bruno Souza!)

 

 

 

 

 

 

Coffea Salutem!
Norman Mazel

@Normanito1
@Espresso_cups_


» Volgend bericht: In Hogere (Festival) Sferen
« Vorig bericht: “Dialing In” The New Year