DE WONDERE “WORLD OF COFFEE“

Geplaatst: 22 juli 2016   » Bekijk alle koffie blogs

BRAZILIË|SITIO CANAÃ, CACONDE, SAO PAULO | OR COFFEE ROASTERS| BRUSSEL (BE)
Branddatum 08-06-2016 | Proefdata 01 tm 03-07-2016

In Dublin liep ik tussen het hotel en de evenementenhal – letterlijk – good old koffieheld Peter Giuliano tegen het lijf. Ik kende hem niet persoonlijk, maar had ooit via Twitter wél een grappige interactie. Het ging over een allesbeschrijvende, totaalomvattende smaakbeschrijving die hij (en ik) in koffie waardeerden.

Deze koffie van OR komt behoorlijk aardig in de buurt van bovenstaande omschrijving: zacht, zijdeachtig, zoet, bitter, notig en romig, alles in één bij elkaar! Als praline met donkere chocolade dus. De Roast is erg mooi gedaan, geen quaker te bekennen, zeer gelijkmatig. Een práchtig droog aroma vlak na het malen. In de smaak verder ook wat vanillekoek en walnootjes, vergezeld door een leuke hint acidity. De nasmaak blijft prettig rondhangen.

Een mooie fotoserie die een leuke impressie van Sitio Canaã geeft vind je hier (via Flickr van Tim Wendelboe): https://www.flickr.com/photos/timwendelboe/sets/72157625780499941/

 
Eigenaar João Hamilton en zijn vader

RWANDA |RUSHASHI ABAKUNDAKAWA| BORGMAN & BORGMAN | LEIDEN
Branddatum 08-06-2016

Deze bonen hadden een nogal lichte Roast, het lijkt wel de filterbranding die per abuis in het zakje “E” van Espresso terecht is gekomen? Toch maar eens proberen…
De doorloop via het open portafilter in 45 seconden ziet er wel goed uit en geeft een mooie print. De smaak is rins, erg veel aciditeit.. Dit schiet uit de bocht, voor espresso.
Fijner malen (een truc om met lichtere roasts op een espressomachine uit de voeten te kunnen) geeft amper verschil, het blijft erg hoog in het zuur. De nasmaak is overigens best prettig.
Dan ook maar eens een andere truc uithalen: “dose higher, grind coarser”. Maar helaas, ook dit helpt niet. Uiterlijk blijft het telkens wel aantrekkelijk, doorloop en (toch wat lichte) crema.

Uiteindelijk heb ik ook maar eens de AeroPress erbij gepakt. Ik ontdekte inderdaad wat thee, en ook wat sinaas. Maar toch weer te zurig, wrang, op z´n gunstigst als grapefruit te omschrijven.
Ook een traditionele cupping bracht ten slotte geen soelaas; de zogenaamde “korst” van de rechtstreeks opgegoten gemalen koffie brak al onder de minimum standaardtijd (van 3 minuten). Een teken dat mogelijk duidt op een (te) korte en/of onderontwikkelde branding.

Volgende maand wissel ik eens van espresso naar filter, en de nieuwe Roast´s gaan dan mee naar de camping in Frankrijk! Een AeroPress erbij en ook een Cafflano, en dan gaat het met het proeven ook weer goedkomen. En het vlakbijgelegen dorpje heeft zelfs een heuse torréfacteur, dus ik kan ook versgebrande bonen halen!

Au revoir, Coffea Salutem!
Norman Mazel
@Normanito1 | @Espresso_cups_


» Volgend bericht: WAT HEET…, IN FRANKRIJK
« Vorig bericht: OOST-AFRIKAANSE ONTDEKKINGEN