Geproefd en Gefröbeld

Geplaatst: 27 oktober 2016   » Bekijk alle koffie blogs

BLEND M+| TWO FOR JOY | AMSTERDAM | roast: 24-09-2016

Leuk vind ik dat, een blend. Je komt ze niet vaak meer tegen, maar het kunnen ware diamantjes zijn. Ik vind het vooral interessant om de geheimen die erin verstopt zitten te ontwaren, zowel qua smaak als fysiek…! Om met het eerste te beginnen: Een goede volle body met milde aciditeit. De afdronk is opvallend mild, terwijl de smaak daarvóór juist best stroperig en kruidig is; het doet denken aan… stoofpot! (keukentip: voeg wat gemalen koffie aan je sudderstoofvleespan toe, heerlijk!). Mede hierdoor lijkt het alsof er juist Azië i.p.v. Afrika in de blend is gegaan?!

En dan het fysieke gedeelte… Ik pluis de boel graag uit elkaar, hoe tijdrovend ook (je wordt er wel steeds handiger in en oefening baart uiteraard kunst!).


Foto 1 geeft het totaal overzicht weer. Er zijn verschillende vormen en maten. Een geoefend kijker zal ook gewassen en ongewassen koffie herkennen.

Na een tijdje uitpluizen ontstaan er dan op elkaar lijkende setjes. Op deze tweede foto zijn deze onderaan te zijn, voortgekomen uit de grotere hoop daarboven (dat is dus geen aparte ´categorie´).

De herkomst op het zakje van Roast informeert “Centraal Amerika & Afrika”… Daar wordt wellicht dan Brazilië voor het gemak meegeteld? Want deze bonen op de derde foto lijken er beslist wel op. De middelste naad is weinig wit, typerend voor unwashed koffie. Ook de vorm van de boontjes zelf doet me aan Braziliaanse koffie denken. Het is waarschijnlijk geen Nicaragua of Mexico, dat zijn vaak al grotere bonen, wegens grotere hoogte waarop verbouwd wordt. Brazilië ligt (relatief) sowieso erg laag natuurlijk; op z´n hoogst wordt er rond de 1300 meter verbouwd, de Centrals gaan tot ± 1750 meter met Peru zelfs op 2000 meter. De bonen op deze foto kunnen, als het toch strikt Centraal Amerika moet zijn, ook Costa Rica, van oudsher een (tegenwoordig te dure) vervanger voor Brazil, ook vanwege de bonenmaat. Heel misschien toch Peru, maar daar vind je toch ook een gemiddeld grotere boon, maar weet de witte nerf doorgaans wel goed te verbergen.

Nu wordt het wat lastiger.. Want op foto 4 zijn dit de kleinere maatjes, met witte en donkere nerf. We houden het maar even op de kleinere ´screens´ van voornoemde Brazil of Costa Rica en de volgende variant:

Want hier valt de witte nerf duidelijk te onderscheiden! Dit zijn toch overduidelijk Centraal Amerikaanse gewassen bonen?! Uit Nicaragua, Mexico, Honduras, Peru of – mijn gok – Guatemala. Maar misschien zwerft er ook wel wat ´Fully Washed´ Burundi doorheen… Er moet inmiddels ook wel wat Afrika gevonden gaan worden immers.

Een paar ´peaberries´ oftewel parelbonen dan nog. Die vind je vooral in Braziliaanse maar ook Tanzania koffies; hier komt het “Afrika” gedeelte van de blend mogelijkerwijs om de hoek kijken! En Kenia. Die zijn er ook om bekend. Maar én smaaktechnisch én door de milde aciditeit én de hoge prijs én ´het feit´ dat Kenya (daarom) niet vaak geblend wordt valt deze optie ook af voor mij. Colombia heeft ook wel wat peaberries, maar dat is ook Zuid- i.p.v. Centraal-Amerika. En valt dus af.

Ten slotte nog deze afwijkende boontjes. Ze hebben een beetje de schijn van Indonesiê (die langere maar ook wijdere nerf) en misschien wel (India) Robusta (ronde vorm, ongewassen)! Maar dat haalde ik niet uit de smaak. Alhoewel, dat kruidige…? Zou er misschien 5% van inzitten? Maar er staat 100% Arabica op het zakje.. “Blend M+” doet ook weer denken aan de Mokum Blend van Two For Joy, die een vleugje Robusta schijnt te hebben…

My best guess uiteindelijk wordt Costa Rica / Guatemala / Burundi. En Peru of Honduras met Brazil en wellicht toch 10% Kenia kan ook. Ik zie en proef er in ieder geval geen fruitige, fleurige, citrusachtige Colombia of Ethiopië in terug. Een lastige klus dus, die je altijd wel redelijk in de juiste richtingen kan duwen. Hoe dan ook een leuk tijdverdrijf, fröbelen met koffiebonen!

Er bestaan overigens bedrijfjes die aan de hand van een paar, soms maar één, bonen kunnen analyseren welke variëteit het betreft. Dit wordt meestal gedaan om blends op de aanwezigheid en hoeveelheid van Robusta te controleren. Maar je kunt mij ook inhuren hoor ;) 


GUATEMALA | LAS DELICIAS, MANOLO MURALLES | NORDKAPP | UTRECHT | roast: 24-09-2016

 

De Catisic uit Guatemala van (nieuwe brander) Nordkapp. Deze variëteit is een doorontwikkeling van Catimor (wat weer ontstaan is uit Caturra met Timor) door het “Instituto Salvadoreño de Investigaciones del Café”, oftewel ISIC, vandaar Cat + isic. Meer over deze variëteit is hier overzichtelijk te lezen: https://varieties.worldcoffeeresearch.org/varieties/catisic
Sowieso een hele mooie, vrij nieuwe, plek waar heel veel kenmerken van varieties te vinden zijn die voorkomen in/rond Midden-Amerika.

Deze koffie komt van een vrij nieuwe plantage, gestart in 2012. Aangezien de koffieaanplant pas vanaf het 3e jaar bessen geeft is dit dus eigenlijk pas de eerste oogst (2015-2016).

Een nette koffie, met her en der wat kleine uitschieters. De crema was het spannendst! Deze keer geen tijger(strepen), maar een heuse giraffe, zien jullie ´m ook?!

 

PERU | OXAPAMPA, VILLA RICA, YANESHA | BOON | DEN HAAG | roast: 23-09-2016


De Peru van de bijzondere Yanesha stam kon me helaas minder bekoren. Ik vond ´m niet echt in balans en ook niet zo zacht of verfijnd zoals vermeld. Het was best goede ´koffie´… als koffie, met een zware, dikke (na)smaak, hoog in de bitters, body en hartigheid, met wat rokerigheid en kruiden. Helaas amper karamel en de zoetigheid was matig, Daarnaast leek het soms wat oud of muf te smaken, of juist erg groenig. Niet helemaal clean helaas… Evenwel amper aciditeit en door dat zware waarschijnlijk een prima koffie voor melktoepassingen.

Coffea Salutem!
Norman Mazel
@Normanito1 | @Espresso_cups_


» Volgend bericht: KORT DOOR DE - MAAR BESLIST GEEN - KOFFIEBOCHT
« Vorig bericht: DE NAZOMER IN KOFFIE