OUD EN NIEUW

Geplaatst: 30 januari 2017   » Bekijk alle koffie blogs

De Panama met gebronsde en groene geisha wat niet meer en minder dan op deze foto van Sweet Maria´s zegt: “New leafs are bronze on this tree - new leaf is called tips, so this tree is bronze tipped.”

Om het nieuwe jaar meteen maar met een cliché te beginnen (en wederom als goed en vertrouwd voornemen te hanteren voor de rest van 2017): Smaken Verschillen! Want, toegepast op deze koffie, ik proefde er andere smaken en tonen in dan de beschrijving vermeldde…

Laten we het maar houden op een prettige samenloop van Boot´s aanbod: de “gewone” Kotowa Duncan Estate maakt op hun website wel melding van o.a. “boterig, licht sinaasappel, karamel” voor de filter en medium espresso roast. Daarin zie ik wel raakvlakken met mijn romige karamel, amandel, Catalaanse custard en licht tintelende nasmaak voor deze organische variant.

 

 

 

 

 

 

 

 

De allerlaatste roast voor Roast van 2016, de Brazilië van Friedhats (anagram van het voormalige “Headfirst” Coffee Roasters) uit Amsterdam, werd gebrand op 30 december. Een Mundo Novo variëteit, voortkomend uit een in 1940 gecultiveerde kruising tussen de Sumatra Typica en (rode) Bourbon Arabica soorten. Het levert een plant op die goed resistent tegen ziektes is en een hoge opbrengst levert. In dit kleine microlot leek een redelijke spreiding in boongrootte te zitten, de roast zelf leverde nogal wat quakers (licht opgekleurde want onrijpe bonen) op. In het laatste onsje trof ik welgeteld 21 zogenaamde ´shells´ aan, lege schelpachtige boontjes. Een vijftal daarvan (in 350 gram!) wordt als één vol defect van de 2e categorie aangemerkt door de Specialty Coffee Association; en vijf van dit soort volle defecten serveren een koffie al af om het predikaat “specialty” te verdienen. (Heel strikt genomen mag er ook maar één quaker boon in een gebrand sample van 100 gram zitten, maar bij een Brazil is dat doorgaans altijd wel het geval, dus soit!). De bonen waren ook licht gebrand, op het onderontwikkelde af, daardoor niet erg bros, het was goed te horen aan de maler. Al met al, helaas een wat armoedige indruk, en geen espresso roast, maar meer richting de zogenaamde omni-roast, die voor zowel filter als espresso tegelijk inzetbaar is / …zou zijn. Het kleurverschil is op de foto van de koffiepucks goed te zien; alhoewel het een beetje appels (Mundo Novo) met peren (SL28/34) vergelijken is, ziehier links de Braziliaan naast de Keniaan van deze maand. Ook in de crema is het verschil te ontwaren.

Brazil vs. Kenya

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Brazil vs. Kenya

 

 

 

 

 

 

 

 

Om meerdere redenen zeer verrassend was de Kenya van Roast Factory uit Den Haag (niet te verwarren met het zenuwcentrum van Roast.nl te Utrecht zelf): Een nieuwe branderij, een begeleidend kaartje met… ehm… Keniaanse (?) koffieboeren erop en… het hoogste rapportcijfer van de laatste maanden (en meteen een topscore voor 2017)! Goed werk Stefan, hopelijk komt er nog meer moois uit (mijn oude) geboortestad achter de duinûh. Ik ben zelf niet een van de vele standaardfans van Kenya koffie, en op espresso is het vaak een hele beproeving, letterlijk. De aciditeit vliegt meestal uit de bocht. En dat viel – ondanks het begeleidend schrijven – nogal mee. Goede balans, heel clean en velerlei smaaktyperingen en superlatieven op mijn proefrapportje hieronder:

Coffea Salutem!

Norman Mazel

@Normanito1 | @Espresso_cups_


» Volgend bericht: Gastblog uit Vietnam: De koffiemolen instellen
« Vorig bericht: PROEFDRUK