Back on the Blog

Geplaatst: 05 september 2018   » Bekijk alle koffie blogs

Ik was er dus een maandje tussenuit, hoofdzakelijk door een mooie lange rondreis door Costa Rica! Heel veel gezien en beleefd, genoten en gereisd, gerust en geactiveerd. Wát een mooi, fijn land, met een erg aardige bevolking. En koffie… die hebben ze er natuurlijk ook! Er duiken her en der steeds meer gespecialiseerde tentjes op, alhoewel de beste bonen nog steeds worden geëxporteerd en daarom op de meeste plaatsen de iets mindere kwaliteit wordt geserveerd. Door redelijk wat Amerikaanse invloed en populariteit is de branding aan de donkere kant. Ondanks dit alles ben ik eigenlijk nergens écht ondrinkbaar zwart goud tegengekomen. Heel af en toe een eigen AeroPressje met ´andere´ bonen doet natuurlijk ook wonderen.

Een klein koffiefotoalbum vind je onderaan deze blog. Klein, want de focus van ons gezin lag niet op koffie, ook al had ik dat soms persoonlijk anders gezien ;-). En dat is me één keer ook héél goed gelukt, in eerste instantie zonder dat ik het doorhad.. Want ik liep letterlijk en figuurlijk op een hele vroege morgen na een hangbruggenjungletocht tegen een kleine (experimentele) koffieplantage aan! Een stuk of 80 planten, met bessen, en niet alleen groene! Helemaal in mijn nopjes voor het eerst wat staan plukken én… een rode bes gesnoept, prachtige ervaring! Een handje bonen heb ik uit de losse pols zelfs washed processed, in de wastafel van onze kamer :-P


Helaas hebben we al een tijdje geen koffie uit Costa Rica in het abonnement gezien; de laatste keer was begin vorig jaar met een Café Misión koffie van Joffrey’s Zwarte Koffie. Maar de afgelopen maand kwam aardig in de buurt, met Guatemala, Honduras en Peru:

De Honduras Santa Rosa was erg neutraal, wel goed, maar wat ´gewoontjes´. Het was “koffie”, met een gemiddelde aciditeit, iets meer body, niet heel zoet, aan de bittere kant, maar dan weinig choco, edoch wel erg clean. Maar dan eigenlijk iets té clean dus. Ikzelf kon er dus “geen chocola van maken”, maar mijn vrouw wilde eigenlijk nog wel een bakkie! (en toen waren de bonen net op…). Conclusie: 4 sterren van haar, maar een 7,5 van mij.

De Guatemala Huehuetenango San Antonio was vol, rond, stevig. Strak, knap, notig en tintelend door wat citrusfruit. Chocola, bitter, zoetheid en zuurgraad helemaal gelijk en in balans. Een prettige nasmaak. Idem 4 sterren, maar met een 8,5 als cijfer.

De Peru Chirinos Churupampa ook vol, verwarmend, zacht maar ook pittig-kruidig. Goede bitters, stroperig, honing-plakkerig en dus goed zoet, met een lange aftertaste. Wederom 4 sterren en een 8,5.

Coffea Salutem!

Norman Mazel

Twitter | Instagram | Espresso Cups Collection 

 

 


» Volgend bericht: September review door Mariënne
« Vorig bericht: KORT MAAR KRACHTIG en kritisch