Wie zaait zal oogsten…?

Geplaatst: 25 januari 2019   » Bekijk alle koffie blogs

Een nieuw koffiejaar is aangevangen! In de zin van een kalenderjaar dan, want een echt ´koffiejaar’ valt eigenlijk niet in een bepaalde periode te vatten. Per land en/of regio uiteraard wel, met een eigen periode van een paar maanden. De meeste origines op het noordelijk halfrond oogsten de koffie tijdens onze herfst- en winterperiode; het zuidelijk halfrond loopt meer gelijk met onze lente en zomer. Op deze gloednieuwe overzichtsposter van Café Imports zijn 28 Arabica producerende landen te zien. (De poster is voor een schappelijke prijs op A2 formaat te koop en ook als download (gratis!) beschikbaar.) Globaal (smiley) zijn de meeste zwarte vakjes te zien tussen mei en oktober. Dit is meer de tijd van aankomst in de importerende landen. Sommige regio´s op deze poster zijn vrij specifiek (Guatemala heeft hier maar één levermaand (juni) en dat is wel heel strikt en m.i. niet kloppend. De meeste van dit soort overzichten worden ook vanuit het perspectief (naar de klanten) van de importeur gemaakt. Good old Sweet Maria´s heeft ook een mooi, wat uitgebreider overzicht.

Het moeilijke soms van deze winterperiode is het bemachtigen van verse oogst. En dan niet té vers, maar ook niet te (ver)oud(erd). Een Mexico, zoals de koffie van Lucifer valt helaas toch in die laatste categorie. Gebrand begin december, dan uiterlijk aangekomen in november… dat kan geen nieuwe oogst zijn. Een laatste gedeelte “vers” van de vorige oogst zou ook nog een zichtpunt kunnen zijn, maar ook dan is de kwaliteit navenant. Deze roast was best gebalanceerd, een beetje chocolade, een redelijk bittertje, gemiddelde zuurgraad, maar niets bijzonders, opmerkelijks, uitgesprokens. Het verouderde aspect uitte zich ook richting gronderig en muf. Oei, dit zou een (verkeerde) opslagkwestie kunnen zijn, waarschijnlijk in het land van herkomst zelfs. ★★☆☆☆ ~ 6,5

 

Kijk nu nog eens naar de poster. Welk groot land mag zich zeer gelukkig prijzen met dé ideale ligging? Colombia inderdaad! Op en rond de evenaar. Ecuador doet ook een beetje mee, maar is kleiner. En de roast van Rozema & Van Schijndel kwam dus ook uit Colombia. Het land met in feite het hele kalender-, oogst-, of welke-vorm-dan-ook-jaar beschikbaarheid van verse groene koffie. Er is ook hier wat onderling verschil tussen noord en zuid binnenin het land (en zelfs provincie), maar als de ene regio zijn main crop heeft, heeft de ander zijn mitaca (tussenoogst), en vice versa. Dit komt mede door de vele bergketens die het land doorsnijden, en zodoende zelfs nog allerlei eigen microklimaatjes formeren. Costa Rica heeft profijt van eenzelfde situatie, wat betreft die mini-regiootjes.

Jorg en Jeroen hebben de bonen wat donkerder dan gemiddeld gebrand, full city in vakjargon. Ik mag dat wel, zo mag een espresso wel zijn, een Colombia kan dat hebben. Deze roast was de meest verse van de drie deze maand, en ondanks een rustperiode van 4 weken waren er (nog steeds) veel microfoam gas belletjes te ontdekken, echt heel duidelijk zichtbaar, in een dikke crema:

De koffie had een goede body; de (voor Colombia herkenbare) aciditeit was wat naar de achtergrond gedrukt, als gevolg van de donkerdere branding. Een goede aftertaste en mooi zoet. ★★★☆☆ ~ 7+

 

Ten slotte… Brazil. Ook niet het hele jaar oogst maar wel… ehm, voldoende productie. Wat heet!

“Brazil is to remain the world’s largest coffee producer with output estimated at 58.5 million bags for crop year (April-March) 2019/20. The Secretariat revised its estimate of Brazil’s production in 2018/19 up 1.2 million bags to 61.7 million bags (…). Its exports from April to November 2018 reached 23.39 million bags, 18% higher than the same period in 2017. This is the largest volume shipped in the first eight months of its crop year in the last ten years and supports the higher estimate of production.”

Aldus de International Coffee Organization in haar market report vorige maand. De hoge productie hier, die bijdraagt aan het wereldwijde overschot aan koffie t.o.v. de vraag (inderdaad, we drinken het niet op met z´n allen..) veroorzaakt ook mede de lage wereldprijs. En komisch en ietwat stupide tegelijk: er is momenteel een tekort aan jute zakken (de standaardverpakking van groene bonen) om de overdaad geëxporteerd te krijgen..

Frank Sinatra zong het al in 1946 (toen Brazil ´maar´ 15 miljoen zakken – een kwart van de huidige hoeveelheid – produceerde!):

De bonen van Brazuca deden me ook lichtjes heupwiegen, het meest van alle drie de koffies deze maand. Een solide koffie, goed in balans, niet te licht, niet al te nutty, wel met een hintje citrus.

★★★½ ~ 8+

~ Coffea Salutem ~

Norman Mazel

Instagram | Twitter | Espresso Cups Collection 


» Volgend bericht: Trial and Error
« Vorig bericht: 2018 zit erop!