MEIMERENDE MEIMORIES

Geplaatst: 03 juni 2019   » Bekijk alle koffie blogs

Het was eventjes zoeken, naar de vorige keer dat we een koffie uit Panama mochten ontvangen. September 2017, ruim anderhalf jaar geleden. Maar wacht eens even… Dat was speciaal voor filter, dus die had ik niet. Ietsje verder zoeken en nipt nog in datzelfde jaar de laatste keer Panama. Toen van Boot uit Baarn, maar nu dan de hoogste tijd voor én weer eens Panama én het debuut van Koffiebranderij Het Hoofdkwartier (sowieso weer drie (!) nieuwelingen aan het Roast firmament deze maand).

Arnoud en Roland zwaaien de scepter, respectievelijk over de koffiebranderij en de restauratie van Vintage Espresso Machines. Ik ben er weleens geweest en het is er goed toeven. Géén café, dus niet allemaal meteen erheen snellen, maar eerst netjes een afspraakje maken wink

Deze koffie is echt explosief van smaak, zoals bij een stevige Indonesische koffie, dankt het deze eigenschap aan de vulkanische grond. (…) Het mondgevoel van de koffie is in eerste instantie sappig maar al snel overheersen de rijke kruidige aroma’s van drop, laurier en stevige specerijen.

Dit is mooi, want doorgaans zitten er nog weleens verschillen tussen de onderlinge proefnotities Immers, #oversmaakvaltniettetwisten. Maar in dit geval kan ik dit volledig onderschrijven met toevoeging van ´volwassen´, robuust rokerig eiken, vanille en rietsuiker. Het droppige in combinatie met het “Indonesische” proeft als Engelse drop; zoetig met dat laurier. Al met al wel een redelijke zwaargewicht en vooral voor de geoefende espressodrinker. Door toevoeging van melk zijn wellicht de meest gewaardeerde resultaten te behalen. Na nog enige ruggenspraak met Arnoud kwam nog de tip om laag te doseren en iets langer te laten doorlopen. En vooral niet te heet te zetten. Helaas waren mijn bonen al op, maar voor wie nog gaat shoppen: doe er uw voordeel mee!  ★★★½☆ ~ 8

Voor de volgende koffie keren we weer terug naar 2017. Want toen is Redmar begonnen met zijn branderij. Na ruim anderhalf jaar dan ook zijn debuut bij Roast. En wát voor één! Een hele goede Colombia, die je – dat is een goed teken – al herkent bij het openen van het zakje, daarna in het droge aroma (maalsel), dat aanhoudt bij het wet aroma (in het kopje). Een exquise extractie, mooie textuur. Mooi rond, gebalanceerd en ´warmend´, een volle body maar niet al te hoge zuurgraad, wat opvallend is bij een gemiddelde Colombiaan en al helemaal bij deze best hoog gegroeide koffie (>1800m). Redmar Rockt Roast! ★★★★☆ ~ 9

Een koffie uit Kameroen is ook alweer een tijdje geleden, januari 2018. En helaas, net als toen kon het me nu ook niet erg bekoren. Nu ook een wat oldish, muffige smaak. Het zou goed mogelijk zijn dat de oorzaak hiervoor in de wateractiviteit van de bonen ligt, bepalend door en voor de verdere ontwikkeling na pluk en verwerking. Een andere oorzaak zou in het transport en/of opslag kunnen liggen. Deze bonen waren wel erg netjes gebrand door de derde nieuwkomer van deze maand, Beans & Dreams. Maar de bonen zelf “hadden het niet”. Spijtig, want ik weet en lees dat de plannen goed waren en zijn om de Arabica koffie uit Kameroen naar een hoger niveau te tillen. Een waar geval van Beans & Dreams dus… Er zal echter qua verwerking en logistiek nog enige inspanning nodig zijn. Alle partijen, inclusief Beans & Dreams zijn blijvers in het assortiment van Roast en zie ik graag nog een keer terug! (alhoewel de branderij uiteraard ook een andere origine mag aanleveren wink)

De komende maand is het de beurt aan drie oudgedienden met hun 2e, 4e, en zelfs 7e deelname aan Roast! Daarbij na 3½ jaar weer een koffie uit Ecuador, die “zoetheid van vijgen” belooft… (ik ben gék op vijgen!). Allereerst zal menigeen naar Berlijn verplaatsen om het jaarlijkse World Of Coffee event mee te maken.

~ Coffea Salutem ~

Norman Mazel

Instagram | Twitter | Espresso Cups Collection 


» Volgend bericht: Koffiewerelds!
« Vorig bericht: IN DE BLENDER