Koetjes en Kalfjes

Geplaatst: 27 november 2019   » Bekijk alle koffie blogs

Twee maanden geleden meldde ik in mijn intro: “De koffies van de maand september kwamen uit (…) drie koffieproducerende landen die de Internationale Koffie Organisatie (ICO) in heeft gedeeld als zogenaamde “Colombian Milds”. Het ging toen om Colombia, Kenia en Tanzania. De afgelopen novembermaand dronken we om Brazilië, Ethiopië en Guatemala. Los van laatstgenoemde pakken we met de eerste twee wel bijna de andere, kleinere categorie, van “Brazilian Natural Arabicas”, waartoe ook Paraguay nog behoort. Maar ach, Paraguay… die staat al héél lang op mijn #bucketlistofcoffeeorigins. Ik heb nog weleens de hulp van het consulaat ingeroepen, en het Paraguayaanse koffieinstituut, maar het leverde tot nu toe weinig soelaas op. Mocht er iemand aan échte, liefst groene bonen kunnen komen: ik houd me aanbevolen! De laatste 25 jaar produceren ze een gemiddelde van ruim anderhalf miljoen kilo Arabica, dus het zou een keertje moeten lukken smiley. Overigens staan Venezuela en Haiti ook op diezelfde verlanglijst. En Robusta uit Guyana, Liberia, Nigeria, de Centraal Afrikaanse Republiek en Trinidad & Tobago mogen ook mijn kant op komen! Hopelijk inspireer ik lezers nu voor een volgende reisbestemming wink.

 

Nu over naar de koffies die ik wél heb kunnen drinken. Allereerst het land dat aan Paraguay grenst… en aan nog negen andere landen: Brazilië. (Quizvraag: aan welke twee van de totaal 12 Zuid-Amerikaanse grenst dit land niet? Hint: eentje is een koffieproducerend land smiley). Manhattan leverde een soepele, zachte, romige, melk-boterige verfijnde koetjesreep met een hintje kletskop! (resp. barra da pequena vaca en bobagem in goed Portugees). Clean, body, zoet en een laaaange aftertaste. ★★★★☆ ~ 8,5

Van de B van Brazilië over naar Basha Bekele´s bonen uit Bombe, Besna. Ethiopië dus, de Sidama regio om precies te zijn, alwaar de laatste tijd de nodige politieke reuring te bespeuren viel met helaas ook onnodig geweld... De koffie van Mok, onze zuiderburen uit Leuven, heeft een mooie uitleg over de op het oog verder weinig zeggende “74160” variëteit. Daarnaast staat 74 voor het jaartal waarin de variëteit oorspronkelijk werd geselecteerd en gecategoriseerd, de volgende cijfers vormen dan de selectie/afstammeling. De boontjes waren aandoenlijk klein van stuk. Snuffelend aan deze ongemalen schattigheden kwam een amandel-boterkoek aroma naar boven. De espresso zelf gaf hints van anijszaad, muskaatdruif, rum-rozijn, met een zoet-bloemige zweem. Ook deze gouwe ouwe uit de snoepkraam kwam voorzichtig om de hoek kijken.

★★★★½☆ ~ 9

 

Bij de Guatemala kreeg ik de fruitigheid en dat perzikje er niet uit. Desondanks was het een goede, volle, stevige, fijn-bittere koffie. Prettig, plezierig, prima. De bij de variëteiten genoemde “peaberry” is overigens een boonvorm; een ronde, kleine boon, die in z´n eentje in plaats van samen met een wederhelft in de bes zit. Het wordt ook weleens parelboon genoemd. Peaberries moeten met extra voorzichtigheid gebrand worden, maar het resultaat (bijvoorbeeld een volkomen egale kleur) loont de moeite! Er wordt weleens gezegd dat peaberries extra goed smaken, omdat ze de voedingstoffen voor twee (halve) bonen meekrijgen. Deze relatief kleinere bessen groeien echter vaak onderaan de planten en vaker bij de oudere planten, maar ook dit zegt eigenlijk niet zoveel. Er zitten soms ook drie bonen (eigenlijk zaden) in een bes!

★★★½☆ ~ 8+

 

Op naar Sumatra nu, voor het volgen van de cursus Coffee Processing Level 2! Ik hielp onlangs eventjes mee op Roast´s hoofdkantoor wink en kon zo meteen de volgende december koffies meenemen. Er gaan dubbele doses filterbonen mee richting Indonesië, ter lering en vermaak voor mijn cursusgenoten van heinde en ver. Ik ben benieuwd naar hun reacties! Salam saya!

 

~ Coffea Saluta ~

Norman Mazel

Instagram | Twitter | Espresso Cups Collection 


« Vorig bericht: FILTERBLOG NOVEMBER