Juli Roast onder de loep!

Geplaatst: 23 juli 2015   » Bekijk alle koffie blogs

COSTA RICA LLANO BONITO van BABO COFFEE

Villa Sarchí bonen uit Costa Rica, een veelvoorkomende variëteit aldaar. Ontstaan uit een mutatie tussen Bourbon en Catimor (welke op zijn beurt weer voortkomt uit Caturra (een Bourbon- afgeleide) en Timor (Robusta).

Om een bruggetje met de intro te maken: Deze bonen waren mijns inziens aan de lichte kant gebrand. Het droge gemaalde aroma gaf wel wat koekjesgeur. Het resultaat in het kopje was een dunne espresso met te hoge aciditeit, rode bessen cranberry-smaak. De doorloop was en bleef (te) snel, zelfs na aanpassen en spelen met maalgraad en tampen (de koffie werd er eigenlijk nóg straffer en zuriger van). Een ander ´nadeel´ van lichte(re) roast is dat het onderscheid lastig te maken als je ´op kleur´ de doorloop wilt stoppen, dus als deze zichtbaar lichter wordt. Want nu was het continu licht. Jammer genoeg dus geen ´heerlijke zoete koffie´ kunnen ontdekken, die balans had moeten brengen zodat ´de aangename aciditeit´ niet verloren (of dus overheersend) zou gaan…

Maar, zoals gezegd, ik houd niet van bonen weggoien en bedacht in dit geval, om het wat crèmiger en voller te maken, er een (heel actueel…) Griekse Frappé van te maken: espresso laten afkoelen, 150ml melk erbij, een cupje koffiemelk (jawel, voor een hoger doel mag je soms een beetje vloeken in de kerk!) en flink shaken! Opgieten over ruime hoeveelheid ijsblokjes.


 

RWANDA, COKO van WHITE LABEL COFFEE

Ook een roast aan de lichte kant, wellicht wat extra of juist vertekenend geaccentueerd door de contrasterende witte nerf in de bonen. Het droge aroma deed me vooral aan een kleur denken deze keer: “roodbruin”, met toch ook een klein, fijn Oostelijk-Afrikaans hintje. Een goede, heldere aciditeit. Een subtiel en ´lieve´ koffie met leuke tijgercrema. Verderop in het zakje verdiepte de smaak zich, er kwam iets kruidigs naar voren, een lichte rinsheid, zoetzure kersen, cacao en sinaasappel. Dat laatste aspect refereert mooi aan de mandarijntjes in de beschrijving op het zakje. Het honingzoete heb ik er evenwel niet uitgehaald, maar dus juist wel dat typische rinse, soms zilte maar vooral (licht) acide Afrikaanse.

De nasmaak daarbij ook met een licht bittertje, zoals citrusvruchten dat prettig kunnen nageven. De bonen betroffen drie volle Bourbon-varianten, veelvoorkomend in Rwanda: de French Mission, Jackson en M(i)birizi, de laatste is ooit het land binnengekomen via / ontstaan uit Guatemalteekse Bourbon planten.



 

ETHIOPIË DARA SIDAMO van SWEET CUP

Het lekkerste bleek deze keer toevallig voor het laatst bewaard! Al moest deze, één van mijn persoonlijke favorieten, de Sidamo uit Ethiopië zich nog wel als zodanig bewijzen. Maar dat lukte prima: een mooie roast, goed representatief als bonen uit deze streek, meteen al in zowel het droge als het natte aroma, een hint van anijs en bergamot. Mjam!

Het eerste shot, in 35 seconden, bij het fine-tunen werd een voortreffelijke ristretto met een tijgertje erop. Bij de volgende shots kwam ook iets Aziatisch- gember-achtigs naar voren. De zoetigheid toonde zich vooral in zijdezachte vorm, een full taste, die me altijd doet denken aan (en verlangen naar) de zeer bijzondere Gesha koffies (uit Panama, Costa Rica én (voorouder) Ethiopië). Ik kan nog wel even verder blazen op de loftrompet: dat het voor mij mogelijk een top 3 koffie voor espresso is, zó veelzijdig, met getemperde zoetheid, het is fleurig, vol, verfijnd, exquise en ´rijk´, met toch nét precies dat beetje pit! De crema van het dubbele naked portafilter shot op de foto SPAT ook van het scherm toch?! Dat is geen tijger crema, maar een heuse safari crema! Overigens is deze koffie met filter overigens ook niet te versmaden.. I ♥ it! Oftewel in het Amhaars: Ewodishalehu!


Ik sluit de maand af met een verdiepende leestip, over versheid en houdbaarheid van koffiebonen. Mocht je ooit een voorraadje hebben opgebouwd (overkomt mij ook weleens) en vliegen de strikte ´regels´ je om de oren? Pete Licata, Wereldkampioen Barista 2013, stelt ons hier (terécht!) gerust: http://trubaca.com/2015/07/18/how-fresh-is-it-words-from-pete-licata/

Het zou zo maar kunnen dan mijn volgende proefmaand en -blog alhier erop van toepassing gaat zijn.. Volgende week worden de nieuwe Roasts gebrand, maar tegelijkertijd reis ik voor drie weekjes af naar Spanje (uiteraard met de portable coffee gear bij uitstek, de AeroPress en Bialetti ;-)). Dat wordt dus bijna 4 weken na branddata pas proeven. Ik verheug me er nu al weer op! Adios en Coffea Salutem!

Norman Mazel ~ @Normanito1 ~ @Espresso_cups_


» Volgend bericht: Koffiereis naar de Spaanse Costa!
« Vorig bericht: Kopenhagen en de juni roast