VAN NATURE

Geplaatst: 11 februari 2020   » Bekijk alle koffie blogs

'something old, something new, something borrowed, something blue´

Nee, ik ga niet trouwen, sterker nog, ik vier later dit jaar mijn 3e huwelijkslustrum! Maar waar slaat die openingsquote dan wel op hoor ik u denken?

Something old

De koffie van Mr. Dutch Barista himself, Björn Aarts. Nee, zijn Guatemala van afgelopen maand was zeker niet oud, maar Björn is de oudste (= eerste) Q Grader van Nederland. Niet meer in actieve status momenteel, maar dat betekent niet dat hij stilzit! Want hij leverde een mooie natural verwerkte koffie, iets wat je nog niet veel ziet uit landen die oorspronkelijk vooral op de gewassen methode verwerken. Sterker nog, de koffie kwam uit “een land waar het enkele jaren geleden nog verboden was de koffie op deze manier te verwerken.” Daar zal ik me verder in moeten verdiepen… Wat ik wel weet is dat de keuze van een verwerkingsmethode doorgaans afhangt van factoren als: de beschikbaarheid van voldoende water (voor washed process) en/of voldoende vlakke ondergrond (voor naturals) en/of marktvoorkeur (smaak).

 

De funkyness viel (mij) gelukkig mee, niet té uitgeproken of over the top qua smaak. Een verfijnd tintelingetje door de hele drank heen, met het zoetzure van appelstroop, donker fruit, citrusschil en gouden kiwi. Heel rond en een volle body, waarmee naturals zich kenmerken. De ook kenmerkend lagere aciditeit komt vooral door de fermentatie in de bessen, o.a. via de gisting van fruitsuikers. Deze koffie smaakte uiteindelijk naar meer… wink ★★★★☆ ~ 8,5

 

 

 

 

Something borrowed

De Guatemala ´leende´ het verwerkingsproces eigenlijk van gebruikelijkere origines die meer/veel/vooral naturals produceren, zoals Brazilië. Toch zet ik de Braziliaanse koffie van Friedhats onder dit kopje (#punintended). De roast vond ik aan de lichte kant en neigen naar een branding, geleend uit profielen voor filterkoffie. Omniroast wordt dit ook wel genoemd, en daar zijn alle hele boeken over geschreven wink.

De espresso had een dunne cremalaag, weinig ontwikkeling en opbouw van gassen in de boontjes, zoals bij een donkerdere (niet donkere!) branding. Zodoende ook minder romigheid, mondgevoel en body. Het is uiteindelijk zelfs terug te zien in de kop. Links het residu van de Brazil, rechts als contrast een “vettigere” Indonesische espresso roast:

 

De laatste grammen heb ik gebruikt om een AeroPress koffie mee te zetten die mij beter kon bekoren, met een medium body, een cleane smaak met hinten van noten.

★★★☆ ~ 7,5

 

Something blue

Tja, hier had “something new” zeker ook gepast, want de derde (natural!) koffie van januari kwam van een nieuwe brander: Blue City Roasters uit Winschoten, dat in verbinding ligt met het nieuwe dorp Blauwestad. Een ietwat donkere roast die wellicht wat typisch Ethiopische karakteristieken verdoezelt maar wat venkel- en anijszaad is zeker te ontwaren! Verder wat bloemige hints en een klein kersenlikeurtje. Fijntjes en aangenaam. ★★★½☆ ~ 8,5

 

Something new

Ten slotte als uitsmijter: ik heb een nieuwe baan! Uiteraard weer ´in de koffie´… smiley Maar wie schrijft, die blijft! Dus: tot volgende maand wink!

 

~ Coffea Salutem ~

Norman Mazel

Instagram | Twitter | Espresso Cups Collection 


» Volgend bericht: Update Circular Coffee Fund 2019
« Vorig bericht: Filterblog januari